Anino ng Kapangyarihan

Sa palasyo’t baryo, iisa ang kulay,

Korapsyon ang lason, sa bayan ay tunay.

Mataas na trono, mababang luklukan,

Parehong may bahid ng maling gawain.

SK na dapat sa kabataan ay gabay,

Proyekto’y nawala, pondo’y naglalakbay.

Kapitan ng baryo, dapat ay huwaran,

Ngunit minsan ay bulsa ang pinupunan.

Sa bawat posisyon, maliit o malaki,

Pag-asa ng tao’y unti-unting napapawi.

Serbisyong pangmasa’y laging napapabayaan,

Kapangyarihan lamang ang siyang pinapangalagaan.

Ngunit sa bayan, may sigaw na malinaw,

Katapatan at malasakit ang tunay na kailangan.

Kung ang gobyerno’y tapat sa tungkulin,

Pag-unlad ng bansa’y tiyak na darating.

Link 

DISCLAIMER

Ang tulang ito ay isang malikhaing akda na naglalarawan ng tema ng korapsyon sa iba’t ibang antas ng pamahalaan. Hindi ito tumutukoy sa partikular na tao, kundi isang pangkalahatang pagsasalamin ng isyu sa lipunan.