Iyak

 Sa isang ospital sa Iloilo, may isang babaeng buntis na matagal nang inaabangan ang kanyang panganganak. Tahimik ang gabi, at tanging tunog ng makina at mahihinang yabag ng mga nurse ang maririnig.

Nang sumapit ang oras, dinala siya sa delivery room. Habang pinapanganak ang bata, napansin ng doktor na kakaiba ang itsura nito maputla ang balat, at ang mata ay tila kumikislap ng pula. Ngunit dahil sa pagmamadali, inisip nilang normal lang iyon.

Pagkalipas ng ilang minuto, nagsimulang umiyak ang sanggol. Ngunit ang iyak ay hindi karaniwang iyak ng sanggol ito’y malalim, parang halakhak na may kasamang galit. Nang buhatin ng ina ang kanyang anak, biglang nagbago ang anyo: tumubo ang matutulis na ngipin, humaba ang kuko, at ang ngisi ay nakakatindig-balahibo.

Napaatras ang ina, halos mabitawan ang bata, habang ang chanak ay pilit kumakapit sa kanyang dibdib. Ang mga ilaw sa ospital ay biglang nagpatay-sindi, at ang hangin ay nagdala ng mabahong amoy ng dugo. Ang mga nurse ay nagsisigawan, ngunit nang silipin nila, wala na ang sanggol, tanging bakas ng kuko at dugo ang naiwan sa sahig.

Mula noon, gabi-gabi, may naririnig na iyak ng sanggol sa ospital. Sabi ng mga nakakatanda, ang chanak ay kaluluwa ng mga sanggol na namatay nang hindi nabinyagan, at minsan, nagtatago ito sa sinapupunan ng ina, naghihintay ng tamang oras para lumabas bilang nilalang ng dilim.

Disclaimer: This is a work of fiction. Any resemblance to actual persons, places, or events is purely coincidental. The story is intended for creative and entertainment purposes only.