Paglayag
Hatinggabi, tahimik ang dagat. Ang buwan ay kumikislap sa ibabaw ng tubig, at ang mga mangingisda ay nagsisimula nang maglayag. Isa sa kanila si Nestor, na kilala sa tapang at pagiging masipag. Ngunit gabing iyon, may kakaiba siyang naramdaman.
Habang nasa bangka, bigla niyang narinig ang awit—isang tinig na napakaganda, parang musika mula sa diwata. Ang tunog ay nagmumula sa gitna ng dagat. Hindi niya napigilang sundan ito, kaya pinalapit niya ang kanyang bangka.
Sa liwanag ng buwan, nakita niya ang isang nilalang na nakaupo sa ibabaw ng bato. Maputi ang balat, mahaba ang buhok na kumikislap, at ang mga mata ay tila humihila sa kanya. Ngumiti ito, at sa isang iglap, naramdaman ni Nestor na parang nawawala ang kanyang lakas.
Biglang lumakas ang alon, at ang bangka niya ay halos tumaob. Ang nilalang ay tumayo, at ang anyo nito’y nagbago—mula sa magandang mukha, naging matalim ang ngipin, at ang mga mata ay nagdilim. Ang tinig na kanina’y musika ay naging halakhak na nakakatindig-balahibo.
Kinabukasan, natagpuan ang bangka ni Nestor na walang laman, nakalutang sa dagat. Sabi ng mga nakakita, tuwing hatinggabi, may maririnig pa ring awit mula sa gitna ng dagat. At kapag sinundan mo ito, hindi ka na makakabalik.
Disclaimer:
This is a work of fiction. Any resemblance to actual persons, places, or events is purely coincidental. The story is intended for creative and entertainment purposes only.


Comments
Post a Comment